پیوند اسماء الهی در فواصل آیات، با مضامین و غرض سورۀ احزاب

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشجوی دکتری دانشگاه فردوسی مشهد

2 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهدو عضو هیأت تحریریه

3 دانشیار دانشگاه فردوسی مشهد

10.22081/jqr.2019.54550.2552

چکیده

تحلیل اسماء به‌کار رفته در فواصل آیات از جمله مباحث مهم تفسیری است. قرآن پژوهان، با اعتقاد به توقیفی بودن چینش کلمات وآیات، اسماء مذکور در پایان آیات را بررسی نموده، تا ضمن فهم دقیق آنها؛ به ارتباطشان با محتوای آیات و غرض سوره دست یابند. این پژوهش، با رویکردی تحلیلی، با تکیه برمتون تفسیری و کتب لغت، به‌دنبال تبیین نحوۀ ارتباط اسماء الحسنای پایان آیات با مضامین و غرض سورۀ احزاب می­باشد. یافته­ها نشان می‌دهد که این ارتباطِ نظام­مند، علاوه بر خود آیه، با آیات قبل و بعد مرتبط بوده، به‌گونه­ای که با حذف آنها، یا جانشین کردن اسامی دیگر، در معنا و غرض آیه اضطراب ایجاد شده و از رونق بلاغت آیات کاسته می‌شود. پربسامدترین دلایل آن نیز تعلیل، تکمیل، تهدید، تأکید و تمهید برای احکام جدید بوده است. همچنین بررسی این اسماء، قرینۀ قابل اطمینانی برای کشف و تثبیت غرض سوره خواهد بود.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Associating Divine Names in the Intervals of the Verses with the Contents and Intentions of Sūrat al-Aḥzāb

نویسندگان [English]

  • Hujjat’ullah Hokmababdi 1
  • Gholamreza Ra’isian 2
  • Abbas Isma’ilizadeh 3
1 Ph.D. Student, Ferdowsi University of Mashhad
2 Associate Professor, Ferdowsi University of Mashhad
3 Associate Professor, Ferdowsi University of Mashhad
چکیده [English]

Analysis of the Divine Names employed in the intervals of the verses is among the significant interpretational discourses. Maintaining that the juxtaposition of the words and verses are scriptural (tawqīfī), the Qur’an researchers have examined the Names mentioned in the end of the verses so that while getting an accurate understanding of them, they would find out their relation with the content of the verses and the intention of the Sūra. This research, with an analytical approach and with reliance on exegetical texts and lexicons, is intended to explain how the Most Beautiful Names of God at the end of the verses are related to the contents and intention of Sūrat al-Aḥzāb. The findings indicate that this systematic relation concerns both the very verse itself and the verses before and after it so that by eliminating them or substituting them with other Names, the meaning and intention of the verse would be distressed and the splendor of the verses’ eloquence would be diminished. Its most frequent reasons are casual inference (talīl); completion; threat; emphasis; and preparations for new rulings. Similarly, examining these Names would be a reliable conjecture for discovering and establishing the intention of the Sūra.

کلیدواژه‌ها [English]

  • Divine Names
  • intervals of the verses
  • contents of the verses
  • intention of the Sūra
  • proportion
  • Sūrat al-Aḥzāb