فنون و صنایع ادبی در قرآن

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استاد دانشگاه ایالتی یانگستون

2 مترجم

چکیده

متن پیش‌رو، ترجمه‌ مقاله‌ای است پیرامون برخی فنون و صنایع ادبی به کار رفته در قرآن. فنون و صنایع ادبی عموماً به دو دسته تقسیم می‌شوند. شگردهایی که به واسطه آرایش چشمگیر واژگان (موسوم به تمهیدات) معنا را پررنگ می‌کنند و شگردهایی که به واسطه به کارگیری واژگان در معنایی غیرمتعارف (موسوم به مجازها) معنا را تقویت می‌کنند. در پرتو این تمایز، می‌توان فصل و وصل بلاغی، مراعات نظیر، مراعات نظیر معکوس و اختمام را جزء تمهیدات و جان‌بخشی، و مجاز جایگزینی، مجاز جزء به کل و بالعکس، استخدام و هم‌بندی نحوی را جزء مجازها قلمداد کرد. با این حال، این تقسیم‌بندی در سطح دانشگاهی حائز اهمیت است. آنچه به واقع اهمیت دارد، هدفی است که از به کارگیری این شگردها مستفاد می‌شود و تأثیری است که این شگردها ایجاد می‌کنند. نویسنده در این جستار نشان داده ‌است که استفادة قرآن از فنون و صنایع ادبی حائز اهمیت است و این مقاله به برخی از توانمندی‌های زبان قرآن که جای بحث و بررسی دارد، اشاره کرده است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Some Figures of Speech in the Qur'an

نویسندگان [English]

  • Mustansir Mir 1
  • Abulfaḍl Ḥurrī 2
چکیده [English]

The present translated article addresses some figures of speech employed in the Qur'an. Figures of speech are generally divided into two categories; contrivances that due to the eye-catching arrangement of vocabulary (called strategies) highlight the meaning; and contrivances that due to application of vocabulary in non-conventional meanings (called allegories) reinforce the meaning. In light of this distinction, the rhetorical differentia and union, parallelism, the reverse observance of the similar, and envelope (ikhtitām) can be regarded as among the strategies; and personification, metonymy, synecdoche and vice versa, syllepsis (istikhdām), and zeugma can be regarded as among the allegories. However, this distinction is of importance in an academic level. What is important in reality is the purpose followed by applying these contrivances and the impact they create. The writer has shown in this research that the Qur'an's employment of literary techniques and imagery is important and the present article points out some of the potentials of the Qur'an's language which are open to discussion and study.