تسدال و ادعای اقتباس آیات 27-32 سورۀ مائده از ترگوم و تلمود

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانش‌آموخته دکتری دانشگاه مازندران

2 دانشیار دانشگاه مازندران

3 استادیار دانشگاه مازندران

چکیده

از دیدگاه ویلیام تسدال گفت‌وگوی میان هابیل و قابیل در آیات 27-32 سورۀ مائده، به اشکال مختلف در ترگوم جاناتان و اورشلیم بیان شده است. همچنین وی بر این باور است صحنۀ تدفین هابیل در قرآن، در کتاب پیرقه ربی الیعزر نیز آمده و آیۀ 32 سورۀ مائده، تقریباً ترجمۀ تحت‌اللفظی فرازی از متن میشناه سَنهِدرین از کتاب تلمود است. مقالۀ پیش رو که به شیوۀ توصیفی- تحلیلی سامان یافته، در پی آن است تا پس از بررسیِ دقیق زمان تاریخ‌گذاری آثار فوق، به نقد و ارزیابی دیدگاه تسدال در مورد اقتباس آیات یادشده از محتوای کتب مذکور بپردازد. بررسی‌ها نشان می‌دهد نظریۀ تأثیرپذیری پیامبر (ص) از آموزگاران یهودی، احتمال نسنجیده و شاذی است که از عدم تسلط کافی تسدال بر متون روایی و تاریخی مسلمانان حکایت دارد. همچنین منابعی را که او ادعا می‌کند اساس آیات فوق قرار گرفته، در زمان پیامبر (ص) مطرح نبوده و تاریخ‌گذاری برخی از آنها پایه و اساس روشنی ندارد. در آیۀ 32 سورۀ مائده نیز قرآن مفهومی فراتر، عام‌تر و عمیق‌تر از آنچه که میشناه سنهدرین بدان اشاره نموده، بیان فرموده است و با دیدگاه مد نظر تسدال همخوانی ندارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Tisdall and his Claim of the Verses 27-32 of Sūrat al-Mā’ida being Borrowed from Targum and Talmud

نویسندگان [English]

  • Mohammad sadegh Heidari 1
  • seyyed ali akbar rabinataj 2
  • habiballah halimi jloudar 3
1 University of Mazandaran
2 University of Mazandaran
3 University of Mazandaran
چکیده [English]

From the viewpoint of William Tisdall the dialogue between Abel and Cain in verses 27-32 of Sūrat al-Mā’ida has been stated in various ways in Jonathan and Jerusalem Targum. He also believes that the burial scene of Abel in the Qur’an is described in Pirke de Rabbi Eli’ezer’s book and verse 32 of Sūrat al-Mā’ida is almost a literal translation of a part of the Mishnah Sanhedrin’s text from Talmud. Organized in a descriptive-analytical method, the present article seeks to examine the exact dating of the above works followed by a critique and assessment of Tisdall’s perspective about the borrowing of the above-mentioned verses from the content of the above books. Studies indicate that the theory of the Prophet’s (S.A.W.) impressionability from Jewish teachers is an ill-considered and uncommon probability which suggests Tisdall’s lack of mastery of the Muslims’ narrative and historic texts. Similarly, the sources that he claims to have been the basis for the above verses have not been mooted in the time of the Prophet (S.A.W.) and dating of some of them is evidently baseless. In verse 23 of Sūrat al-Mā’ida, the Qur’an has stated a concept farther beyond, more general, and more profound than what Mishnah Sanhedrin has pointed out and does not correspond with Tisdall’s perspective.

1. قرآن کریم.

2. ابن اثیر، عزالدین ابوالحسن؛ الکامل فی التاریخ، بیروت، دارصادر، 1385ق.

3. ابن خلدون، ابوزید عبدالرحمن‌بن محمد؛ تاریخ ابن خلدون، بیروت، دارالفکر، 1408ق.

4. ابن سعد، محمد؛ الطبقات الکبری، بیروت، دارالکتب العلمیۀ، 1410ق.

5. ابن شهرآشوب، محمدبن علی؛ مناقب آل ابی طالب، قم، نشر علامه، 1379ش.

6. ابن عساکر، علی‌بن حسن؛ تاریخ مدینة دمشق، بیروت، دارالفکر، 1415ق.

7. ابن کثیر، اسماعیل‌بن عمرو؛ البدایۀ و النهایۀ، بیروت، دارالفکر، 1407ق.

8. اشتاین سالتز، آدین؛ سیری در تلمود، ترجمه باقر طالبی دارابی، تهران، دانشگاه ادیان و مذاهب، 1393ش.

9. امینی، عبدالحسین؛ الغدیر، بیروت، دارالکتاب العربی، 1397ق.

10. آنترمن، آلن؛ باورها و آیین‌های یهودی، ترجمه رضا فرزین، قم، مرکز مطالعات ادیان و مذاهب، 1385ش.

11. بخاری، محمدبن اسماعیل؛ صحیح بخاری، بیروت، دارالفکر، 1401ق.

12. بدوی، عبدالرحمن؛ دفاع عن القرآن ضد منتقدیه، بی‌جا، الدار العالمیۀ للکتب، 1426ق.

13. بلاذری، احمدبن یحیی؛ انساب الأشراف، بیروت، دارالفکر، 1417ق.

14. تقوی و دیگران؛ «دوازده امام در تورات»، فصلنامه امامت پژوهی، شماره 12، 1392، 17-55.

15. ثعلبی نیشابوری، احمدبن ابراهیم؛ الکشف و البیان، بیروت، دار احیاء التراث العربی، 1422ق.

16. جواد، علی؛ المفصل فی تاریخ العرب قبل الإسلام، بغداد، نشر جامعۀ بغداد، 1413ق.

17. حلبی، علی‌بن ابراهیم‌بن احمد؛ السیرۀ الحلبیۀ، بیروت، دارالکتب العلمیۀ، 1427ق.

18. حمیری، عبدالملک بن هشام؛ السیرة النبویة، بیروت، دارالمعرفۀ، بی‌تا.

19. خلیفه، محمد؛ الإستشراق و القرآن العظیم، قاهره، دارالإعتصام، 1414ق.

20. دروزۀ، محمد عزت؛ سیرۀ الرسول صور مقتبسه من القرآن الکریم، بیروت، منشورات المکتبۀ العصریۀ، بی‌تا.

21. رابینسون، نیل؛ «دستان باز؛ قرائتی دوباره از سوره مائده»، ترجمه محمدکاظم شاکر و انسیه عسگری، پژوهش‌های قرآنی، شماره 69، 1391، 156-189.

22. رامیار، محمود؛ تاریخ قرآن، تهران، انتشارات امیرکبیر، 1387ش.

23. رضوان، عمر ابراهیم؛ آراء المستشرقین حول القرآن الکریم و تفسیره، ریاض، دارالطیبۀ، 1413ق.

24. زرگری نژاد، غلامحسین؛ تاریخ صدر اسلام، تهران، انتشارات سمت، 1392ش.

25. سیوطی، جلال‌الدین عبدالرحمن؛ الدرالمنثور فی تفسیر المأثور، قم، کتابخانه آیت‌الله مرعشی نجفی، 1404ق.

26. شاکر، محمدکاظم؛ فیاض، محمدسعید؛ «سیر تحول دیدگاه‌های خاورشناسان در مورد مصادر قرآن»، پژوهش‌های قرآن و حدیث، سال 43، شماره 1، 1389، 119-138.

27. شرقاوی، محمد عبدالله؛ الاستشراق فی الفکر الاسلامی المعاصر، قاهره، بی‌نا، 1992م.

28. طباطبایی، سید محمدحسین؛ المیزان فی تفسیر القرآن، ترجمه سید محمدباقر موسوی همدانی، قم، دفتر انتشارات اسلامی، 1374ش.

29. طبری، محمدبن جریر؛ تاریخ الطبری، بیروت، دارالتراث، 1387ق.

30. ظفر الاسلام خان؛ نقد و نگرشی بر تلمود، ترجمه محمدرضا رحمتی، قم، دفتر تبلیغات اسلامی، 1369ش.

31. عاملی، سید جعفر مرتضی؛ الصحیح من سیرۀ النبی الأعظم، بیروت، دارالهادی، 1415ق.

32. عسقلانی، شهاب‌الدین احمد‌بن علی (ابن حجر)؛ الإصابۀ فی تمییز الصحابۀ، بیروت، دارالکتب العلمیۀ، 1415ق.

33. ــــــــــــــــ ؛ فتح الباری بشرح صحیح البخاری، بیروت، دارالمعرفة، بی‌تا.

34. گلدزیهر، ایگناس؛ العقیدۀ و الشریعۀ فی الإسلام، مترجمان: محمدیوسف موسی، عبدالعزیز عبدالحق و علی حسن عبدالقادر، بیروت، دارالرائد العربی، بی‌تا.

35. معرفت، محمدهادی؛ شبهات و ردود حول القرآن الکریم، قم، مؤسسه التمهید، 1423ق.

36. ــــــــــــــــ ؛ علوم قرآنی، قم، مؤسسه التمهید، 1381ش.

37. ــــــــــــــــ ؛ تفسیر و مفسران، قم، مؤسسه التمهید، 1390ش.

38. مکارم شیرازی، ناصر؛ تفسیر نمونه، تهران، دارالکتب الاسلامیۀ، 1374ش.

39. نعیم، عبدالله محمد الأمین؛ الاستشراق فی السیرۀ النبویۀ، بی‌جا، المعهد العالمی للفکر الإسلامی، 1417ق.

40. وات، ویلیام مونتگمری؛ محمد فی المکۀ، ترجمه شعبان برکات، بیروت، منشورات مکتبۀ العصریۀ، بی‌تا.

41. Geiger, Abraham; Judaism and Islam, Publisher Madras: Printed at the M.D.C.S.P.C.K. press and sold at their depository, 170 pages, 1898.

42. Montgomery Watt, William; Muhammad: Prophet and Statesman, Oxford University Press, 1961.

43. Maher, Michael; Targum Pseudo-Jonathan: Genesis Translated, With Introduction and Notes, 1992, T & T Clark Ltd: Edinburgh, pages 11-12.

44. M. S. M Saifullah, Mansur Ahmed & Elias Karim - On the Sources of the Story of Cain & Abel in the Qur'an; http://www.islamic-awareness.org.

45. Stillman, Norman Arthur; The Story Of Cain & Abel In The Qur'an And The Muslim Commentators: Some Observations", Journal of Semitic Studies, 1974, Volume 19, p. 236.

46. The Babylonian Talmud, Translated by Michael Rodkinson, Book 8: Section Jurisprudence (Damages), [Bostin, The Talmud Society, 1918] Tract Sanhedrin, Chapter IV, page 111.

47. The Jewish Encyclopedia, by Singer, Isidore; Adler, Cyrus, Publisher New York; London: Funk & Wagnalls Company, 1901.

48. The Mishnah, Translated from the Hebrew with Introduction and brief Explanatory Notes, [Oxford University Press, 1933], By Herbert Danby, D.D, page 388).

49. Tisdall, William ST. Clair; The Sources of Islam, translated by Sir William Muir, Edinburgh, T. & T. Clark, 1901.

50. Tisdall, William ST. Clair; The Original Sources of the Quran, London, Society for Promoting Christian Knowledge, 1905.